Μενού Κλείσιμο

Κατηγορία: ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

Μήνυμα της συμβούλου σχολικής ζωής κ. Μέρμηγκα

Κάποτε η Μελβούρνη θεωρούνταν ένα σύγχρονο και ασφαλές μέρος για να ζήσει κανείς, πράγμα που με τα χρόνια έχει, δυστυχώς, αλλάξει. Ο Graham Banks, ανώτερος αξιωματικός της Εξιχνίασης Εγκλήματος στη Βικτώρια δηλώνει ξεκάθαρα ότι η νεανική εγκληματικότητα αυξάνεται την τελευταία δεκαετία. Διαβάζω: «Συμμορία δολοφόνησε ανηλίκους 12 και 15 ετών στη Μελβούρνη». Στα καθ’ ημάς, διαβάζω: «Φοιτητές δέχτηκαν επίθεση από ανήλικους που τους χτύπησαν και τους λήστεψαν» – «Ξυλοδαρμός 13χρονου από ομάδα ανηλίκων»-«Ανήλικες επιτέθηκαν σε ταμία σουπερ μάρκετ μετά από κλοπή» – «Ανήλικοι πετούσαν πέτρες σε διερχόμενα αυτοκίνητα». Η λίστα δεν έχει τελειωμό.
Η βία από ανήλικους δράστες είναι κάτι που μας απασχολεί πολύ και μας αφορά άμεσα, λόγω του παιδαγωγικού μας ρόλου. Μετά από απανωτές επιμορφώσεις που όλοι οι καθηγητές κάνουμε, γιατί οι προσπάθειες επίλυσης συγκρούσεων πέφτουν συχνά στο κενό; Στα υγιή θεμέλια, οι μικροί παρατηρούν, μιμούνται και μαθαίνουν. Μαθαίνουν και το «ναι», μαθαίνουν όμως και το «όχι» όταν χρειάζεται· μαθαίνουν να διακρίνουν τις στιγμές, τις περιστάσεις, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις. Μαθαίνουν να παίρνουν, μαθαίνουν όμως και να δίνουν.
Για εμάς που μπαίνουμε στην τάξη – πέρα από και παράλληλα με τους διδακτικούς μας στόχους – γίνεται όλο και πιο φανερή η ανάγκη να ενισχύουμε τα θεμέλια. Με άλλα λόγια, να εκπαιδεύουμε τα παιδιά από τη μια να μπορούν να εκφράζουν το συναίσθημα τους και να αναγνωρίζουν τις ανάγκες τους, και από την άλλη να σέβονται τις ανάγκες των άλλων και να αποκτήσουν αντοχή στη ματαίωση, δηλαδή στη λογική του «Δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί αυτό που επιθυμώ άμεσα, αλλά, εντάξει, μπορώ να περιμένω, το αντέχω χωρίς να καταρρεύσω και χωρίς να γίνομαι επιθετικός προς πρόσωπα ή αντικείμενα γύρω μου».
Ο σταθερός σύλλογος διδασκόντων του σχολείου μας, ακμαίος και σε ετοιμότητα, εμπλουτίζεται και φέτος με καινούριους συναδέλφους , πολύτιμους φορείς εμπειριών και προσόντων. Επιδίωξή μας είναι οι μαθητές και οι μαθήτριες να αναπτύσσουν το δυναμικό τους μέσα σε ένα ασφαλές περιβάλλον που παρέχει ερεθίσματα μάθησης ταυτόχρονα με όρια. Περιμένουμε τα πρωτάκια μας, αλλά και τους μεγαλύτερους, με ενθουσιασμό, ιδέες και σχέδια, δράσεις και προγράμματα. Σε συνεργασία με τους γονείς, προσδοκούμε (και) αυτή η σχολική χρονιά να αφήσει ένα θετικό αποτύπωμα στην ψυχή τους. Ας γίνουμε γέφυρα προς τους ισορροπημένους ενήλικες που θέλουμε να γίνουν αύριο.
Η σύμβουλος σχολικής ζωής 2025-2026
Μέρμηγκα Χρυσούλα

Μήνυμα της Συμβούλου Σχολικής Ζωής, κ. Χρυσούλας Μέρμηγκα, για τη νέα σχολική χρονιά

13-9-2024
Με μια προσωρινή μόνο, σημαντική, ωστόσο, απώλεια ξεκινάμε: με τον αγαπημένο συνάδελφο να λείπει. Με την έγνοια να γυρίσει καλά, γερός. Με τη δική του έγνοια για τα παιδιά που άφησε – αναγκαστικά, όχι από επιλογή- τόσο στο σχολείο όσο και στο αθλητικό σωματείο όπου τα προπονούσε. Με το πρωτόγνωρο κι άβολο για εκείνον συναίσθημα του να μένει μακριά από τη δουλειά του.
Ένα μεγάλο “κύμα” αγάπης από συναδέλφους, αλλά και από μαθητές, τωρινούς και παλιούς. Από ανθρώπους που πήραν και φύλαξαν από τον καθηγητή τους της Φυσικής Αγωγής μαθήματα για τη συνεργασία μέσα σε μια ομάδα, για τον σεβασμό, την ακεραιότητα, την προσωπική δέσμευση, τη χαρά της συμμετοχής: για το ευ αγωνίζεσθαι.
Αυτούς ακριβώς τους στόχους ενθαρρύνει το Γυμνάσιο: μέσα από τη συμμετοχή στο μάθημα, αλλά και σε κάθε είδους σχολική δραστηριότητα, μπορώ να παρατηρήσω τον εαυτό μου να μεγαλώνει, να τον αποδεχτώ· να δοκιμάσω κι ας κάνω λάθη, να πέσω και να σταθώ ξανά στα πόδια μου. Να ανακαλύψω τι μου αρέσει και τι όχι, να μοιραστώ μαζί με τα μέλη της σχολικής κοινότητας, να βάλω τα δυνατά μου. Να δω τον άλλο μ’ ενδιαφέρον: είναι τούτο μόνο που φαίνεται ή μήπως περισσότερα; Τι έχει να μου δώσει, άραγε; Κι εγώ, τι μπορώ να του δώσω; Να αντιληφθώ, τελικά, τον εαυτό μου ως μέρος ενός ευρύτερου συνόλου. Πώς μπορώ να κάνω κάτι που θα σπρώξει τα πράγματα να κυλήσουν μπροστά; Ποια η όμορφη ευθύνη μου;
Σας καλούμε να πάρετε ενεργό μέρος στη σχολική ζωή για να ανακαλύψετε και να χαρείτε τις ευκαιρίες αυτής της μεταβατικής βαθμίδας ανάμεσα στο Δημοτικό και στο Λύκειο.
Ας έχουμε μια καλή σχολική χρονιά, μικροί και μεγάλοι.

ΠΩΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;

Αφορμή για το κείμενο αυτό στάθηκε η πρώτη συνάντηση με γονείς για φέτος και η αγωνία τους για το πώς θα
προσαρμοστεί στο Γυμνάσιο το παιδί τους, καθώς και τί θα μπορούσαν να κάνουν οι ίδιοι για να το βοηθήσουν.
Aκολουθούν τρία απλά, αλλά εξαιρετικά σημαντικά, πράγματα:

1. Αφιερώστε λίγα λεπτά καθημερινά για να ρωτήσετε το παιδί σας για την ημέρα του στο σχολείο. Για
παράδειγμα:
«Πώς τα πήγες στο σχολείο /στο μάθημα της Γλώσσας / στη Γυμναστική σήμερα;»
«Λύσατε εκείνη την άσκηση που σε δυσκόλεψε στα Αγγλικά/ στα Μαθηματικά κτλ; Έμαθες κάτι καινούριο;»
«Με ποια παιδιά έκανες παρέα σήμερα; Έγινε κάτι ιδιαίτερο /διασκεδαστικό / περίεργο στο διάλειμμα;»
Σημείωση: Αφήστε το κινητό σας στην άκρη και ακούστε με όλη την προσοχή σας το παιδί όταν σας μιλάει.
Είναι σημαντικό να νιώσει ότι του αφιερώνετε αποκλειστικά την προσοχή έστω για δέκα λεπτά. Γνωρίζετε ότι
πολλά παιδιά που προκαλούν φασαρία στην τάξη στην ουσία επιζητούν την προσοχή του καθηγητή-ενηλίκου
με αποκλειστικότητα;
2. Μιλήστε στο παιδί σας με θετικό τρόπο για το σχολείο. Είναι αλήθεια ότι πολλοί γονείς κουβαλούν μέσα τους
δυσάρεστα συναισθήματα για το σχολείο ως θεσμό ή ακόμη και ως χώρο ή για τους καθηγητές, λόγω δικών
τους αρνητικών εμπειριών. Ωστόσο, το παιδί σας ανήκει στην επόμενη γενιά. Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει
στο μεταξύ. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καθηγητής στο Γυμνάσιο που να μην νοιάζεται για τα παιδιά, να μην
επιδιώκει να τα προσεγγίσει και να τους μεταφέρει γνώσεις. Δεν στεκόμαστε απόμακροι σε κάποιο ψηλό
βάθρο, πλησιάζουμε τα παιδιά και είμαστε δίπλα τους.
Σημείωση: Βοηθάτε πολύ το παιδί σας αν, αφού μοιραστείτε μαζί του την ενδεχομένως αρνητική δική σας
εμπειρία, του τονίσετε ότι μπορεί το ίδιο να βιώσει πολύ θετικές εμπειρίες στο σχολείο και ότι είναι υπεύθυνο
και ικανό να δημιουργήσει τις δικές του αναμνήσεις.
3. Δείξτε στο παιδί σας ότι γονείς και καθηγητές είμαστε μαζί, μια ομάδα. Ως ενήλικες, παρακολουθούμε
διακριτικά τα παιδιά, τους παρέχουμε ερεθίσματα και μοχθούμε κάθε μέρα, από διαφορετικές θέσεις, για την
πρόοδό τους. Φροντίζετε εξαιρετικά το παιδί σας στο σπίτι – η δική μας δουλειά είναι να το διδάξουμε. Η δική
του υποχρέωση στο Γυμνάσιο είναι να μελετά, να δοκιμάζει τις δυνατότητές του και να ανακαλύπτει τα
ταλέντα του, να γίνεται με δυο λόγια πιο καλλιεργημένο και πιο πλούσιο μέσω της συμμετοχής στην
εκπαιδευτική διαδικασία και τη σχολική ζωή, γενικά.
Σημείωση: Αν το παιδί σας σάς παραπονεθεί για κάτι που συνέβη στο σχολείο, επικοινωνήστε μαζί μας. Μας
ενδιαφέρει να γνωρίζουμε το πρόβλημα και να συνεργαστούμε για να βρούμε μια λύση. Μερικές φορές είναι
πιθανό να ακούσετε μια διαφορετική εκδοχή των γεγονότων από εμάς. Τα παιδιά, χωρίς να λένε ψέματα
απαραιτήτως, ορισμένες φορές έχουν την τάση να επικεντρώνονται μόνο σε μια πτυχή του γεγονότος,
αποκρύπτοντας άλλες.

Μέρμηγκα Χρυσούλα
Σύμβουλος σχολικής ζωής 2022-23

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

Δεν ξέρω αν ανήκετε κι εσείς σ’ εκείνους που λατρεύουν τα σχολικά: τετράδια, μολύβια, κασετίνες… Όλ’ αυτά που με
το σχήμα, τα χρώματα ή τη μυρωδιά τους σηματοδοτούν ένα νέο ξεκίνημα κάθε Σεπτέμβρη.
Εκεί, σ’ ένα θρανίο της πρώτης τάξης τράβηξε σήμερα την προσοχή μου μια από τις κασετίνες που καμάρωναν
ολόγυρα: χειροποίητη, πλεκτή, με μια υπέροχη φόδρα, στολισμένη με δυο κουμπιά. Θαρρείς είχε και λόγο η κασετίνα.
Φώναζε «Πώς τα πήγες στο σχολείο σήμερα;» και μετά, χαμηλόφωνα, «Σσσ… το παιδί διαβάζει!» και τέλος, σταθερά,
«Ό,τι κι αν συμβεί, είμαι εδώ για σένα.»
Αγωνίες και αξίες, δηλαδή, που μοιραζόμαστε εσείς ως γονείς και κηδεμόνες κι εμείς ως διδάσκοντες. Αγωνίες και
αξίες που παρόμοιές τους θα ανιχνεύσετε και στο πρώτο κείμενο που αναδημοσιεύουμε παρακάτω, επιλεγμένο από
τη διευθύντρια του Γυμνασίου μας.
Ως σύμβουλος σχολικής ζωής για τη φετινή χρονιά, εύχομαι σε όλους μας ένα δυναμικό, θετικό ξεκίνημα.
Μέρμηγκα Χρυσούλα

 

Αγαπητοί γονείς,
το σχολείο θα ξεκινήσει σύντομα και θέλω να σας ζητήσω μια χάρη, καθίστε με το παιδί σας για 5 λεπτά και
εξηγήστε του πως αν ένα άλλο παιδί είναι πολύ ψηλό, πολύ κοντό, παχουλό, αδύνατο, έχει μαλλί σγουρό,
ίσιο ή κόκκινο, μαύρο, έχει άλλη απόχρωση χρώματος του δέρματος και οποιοδήποτε χαρακτηριστικό
ενδιάμεσο, δεν είναι αστείο που πρέπει να κοροϊδεύεις.
Ότι δεν είναι κακό να φοράς τα ίδια παπούτσια κάθε μέρα. Εξηγήστε τους ότι ένα μεταχειρισμένο σακίδιο
φέρει τα ίδια όνειρα με ένα καινούριο!
Διδάξτε τους να μην αποκλείουν κανέναν επειδή «είναι διαφορετικός» ή αν δεν έχει τις ίδιες δυνατότητες με
σένα.
Διδάξτε τους να μην πειράζουν και να μειώνουν τους άλλους και αυτό που αγαπούν οι άλλοι, μόνο και μόνο
επειδή δεν μοιράζονται την ίδια αγάπη.
Εξηγήστε τους ότι τα πειράγματα πονάνε για πάντα και ότι πηγαίνουν στο σχολείο για να ΜΑΘΟΥΝ, όχι για
να πληγώσουν τους άλλους.
Διδάξτε τους πώς να είναι ΕΥΓΕΝΙΚΟΙ, στοργικοί και ανεξάρτητοι.
Διδάξτε τους να συμπεριλάβουν το παιδί που στέκεται/κάθεται/τρώει μόνο του.
Ενημερώστε τους ότι είναι
δυνατοί, γενναίοι, ευγενικοί, προσεκτικοί, εξυπηρετικοί και ικανοί.
Υπενθυμίστε τους ότι έχουν σημασία και ότι με την συμπεριφορά τους θα επηρεάσουν τον κόσμο.
Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ !!!
* Αντιγράφηκε και επικολλήθηκε, παρότι κυκλοφόρησε πολύ στο Διαδίκτυο τις τελευταίες μέρες, επειδή η συζήτηση έχει σημασία και το θέμα μας απασχολεί όλους.

Η Διευθύντρια

Παπαπαναγιώτου Μαρία